Reiswijzer

Aantal deelnemers in functie van moeilijkheid

Dé belangrijkste factor bij het bepalen van het aantal deelnemers per expeditie is het 'risk assessment' principe: hoe kleiner de foutenmarge op de expeditie, hoe minder deelnemers per gids. Op een zomerexpeditie gaan we tot 10 deelnemers, op een winterexpeditie typisch tot 7 à 8, op expedities met een zeer hoge E-factor nog minder (of er wordt bewust gekozen om een tweede gids bij te schuiven). Op die manier garandeert de gids steeds de veiligheid voor alle deelnemers.

Onze ervaring is dat zo'n groepjes de ideale groepsdynamiek opleveren, een must op mentaal en fysiek belastende expedities.

Noodzakelijke flexibiliteit

Flexibel kunnen inspelen op de omstandigheden kan het verschil maken tussen een goeie, en een onvergetelijke expeditie. Ons reistrajecten liggen grootschalig op voorhand vast, maar met een kleine groep kunnen we veel beter inspelen op opportuniteiten op het terrein: een extra topje of lus bij perfecte condities; of eens een onverwacht lange etappe maken als voor de volgende dag slecht weer wordt voorspeld. Met een kleine groep kunnen we veel sneller en gerichter improviseren op het terrein. 

Samen op expeditie

Een kamp opbouwen, de beste lijn door het terrein zoeken, een wak in de rivier kappen om water te halen bij de hute, of elkaar op sleeptouw nemen als het wat zwaarder wordt: op expeditie ben je meer dan een deelnemer. In een kleine groep draagt iedereen iets bij aan het avontuur en het slagen van de expeditie. 

Ruimte voor stilte

Samen reizen betekent niet dat je elk moment samen moet invullen. Ook binnen een kleine groep is er ruimte om even een moment voor jezelf te nemen. Een paar uur wandelen zonder gesprek, tijdens de pauze naar de horizon turen, of met je koffie eens wat verder van het kamp gaan zitten. Want de wildernis beleef je samen, maar de manier waarop je dat exact doet, blijft heel persoonlijk.